Η απόφαση του ΑΣΔΑ Ηπείρου να περάσει στην μεταφροντίδα του ΧΥΤΥ Βλαχέρνας είναι αναμφίβολα σημαντική καθώς πρόκειται για τον πρώτο χώρο υγειονομικής ταφής που λειτούργησε στην Ήπειρο.

Από το περασμένο φθινόπωρο ο ΧΥΤ Βλαχέρνας απασχόλησε έντονα την επικαιρότητα καθώς αρχικά δέχθηκε ποσότητες απορριμμάτων από τη Νότια Κέρκυρα χωρίς να έχει προηγηθεί επεξεργασία και στη συνέχεια τα ζωικά απόβλητα που είχαν ενταφιαστεί πρόχειρα στη Γέφυρα Καλογήρου.

Το «λουκέτο» στον ΧΥΤΥ Βλαχέρνας παρουσιάστηκε επισήμως ως μια αναγκαία περιβαλλοντική εξέλιξη, ωστόσο η πραγματικότητα δεν αποκλείεται να είναι πολύ πιο σύνθετη και… «ευρωπαϊκή».

Η «καυτή» ερώτηση και η απάντηση-ράπισμα

Όλα άρχισαν να ξετυλίγονται όταν το θέμα έφτασε στην Ευρωβουλή. Η ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Σάκη Αρναούτογλου, για τη μεταφορά απορριμμάτων από την Κέρκυρα στη Βλαχέρνα, έφερε στην επιφάνεια τις σοβαρές καταγγελίες των Δήμων της Άρτας.

Στον χώρο που προοριζόταν αποκλειστικά για επεξεργασμένο υπόλειμμα, φέρονταν να καταλήγουν φορτία ανεπεξέργαστων σκουπιδιών, χωρίς καμία θεσμική ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας.

Η απάντηση της Επιτρόπου Περιβάλλοντος, Jessika Roswall, στις 11 Μαρτίου, ήταν ξεκάθαρη: Το ευρωπαϊκό δίκαιο απαγορεύει ρητά την ταφή μη επεξεργασμένων αποβλήτων. Η επισήμανση ότι η Κομισιόν έχει ήδη κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας, ήχησε ως «σειρήνα» στα κυβερνητικά επιτελεία.

Ο φόβος των προστίμων ως «καταλύτης»

Όπως αναφέρουν πηγές που γνωρίζουν καλά το παρασκήνιο, τα «κόκκινα φώτα» άναψαν για τα καλά στην Αθήνα. Ο κίνδυνος επιβολής τσουχτερών ευρωπαϊκών προστίμων λειτούργησε ως καταλύτης, και ίσως υποχρέωσε τον ΑΣΔΣΑ Ηπείρου να εγκρίνει εσπευσμένα τη μελέτη μεταφροντίδας του ΧΥΤΥ, ανοίγοντας τον δρόμο για την οριστική παύση λειτουργίας του.

Ο Σάκης Αρναούτογλου, με μια αιχμηρή τοποθέτηση, ξεκαθάρισε ότι «η Άρτα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πίσω αυλή για προβλήματα που δημιουργούνται αλλού», ζητώντας παράλληλα πλήρη διαφάνεια για το τι ακριβώς θάφτηκε στη Βλαχέρνα τα προηγούμενα χρόνια.

Η υπόθεση της Βλαχέρνας αποτελεί πλέον το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς η τοπική αυτοδιοίκηση, όταν αντιδρά συντονισμένα, μπορεί να μετατρέψει μια τοπική διαμάχη σε διεθνές ζήτημα, αναγκάζοντας την κεντρική διοίκηση να πάρει αποφάσεις υπό την πίεση των Βρυξελλών.