Χρειάστηκε να περάσει η Εγνατία Οδός στα χέρια του ιδιώτη παραχωρησιούχου για να ανακαλύψει το Υπουργείο Υποδομών και ο αρμόδιος υφυπουργός, Νίκος Ταχιάος, ότι οι σήραγγες άνω των 500 μέτρων –κυρίως στο δικό μας, δυτικό τμήμα της Ηπείρου– δεν διαθέτουν τις απαραίτητες πιστοποιήσεις ασφαλείας.

Και γι’ αυτό, όπως μας εξήγησαν με αφοπλιστική ειλικρίνεια, «έκλεισαν» τη μία λωρίδα κυκλοφορίας. Για την ασφάλειά μας, βεβαίως-βεβαίως.

Μόνο που εδώ προκύπτει μια εύλογη, αν και εξαιρετικά ενοχλητική, απορία: Όσο η Εγνατία ήταν υπό δημόσιο έλεγχο, το κράτος λειτουργούσε εν γνώσει του επικίνδυνες και ακατάλληλες υποδομές; Ταξιδεύαμε επί χρόνια σε σήραγγες που δεν πληρούσαν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, με το δημόσιο να κάνει τα «στραβά μάτια» και να ρισκάρει τη σωματική ακεραιότητα χιλιάδων οδηγών;

Αν το κράτος παρανομούσε συστηματικά μέχρι να υπογραφεί η σύμβαση παραχώρησης, υπάρχει κάποιος εισαγγελέας σε αυτή τη χώρα να ζητήσει εξηγήσεις;

Θα παρέμβει κάποιος δικαστικός λειτουργός να αναζητήσει ευθύνες για το πώς μια κρατική εταιρεία και ένα υπουργείο επέτρεπαν τη λειτουργία μη πιστοποιημένων υποδομών;

Ή μήπως η «ευαισθησία» για τα πρωτόκολλα ασφαλείας του 1999 ήρθε μαζί με τον ιδιώτη και τα δεκάδες εκατομμύρια που τελικά δεν θα καταβάλλει για τον μεγαλύτερο αυτοκινητόδρομο της χώρας..