Η κατάσταση στην Εγνατία Οδό έχει ξεπεράσει κάθε όριο ανεκτικότητας. Επαγγελματίες και οδηγοί διαμαρτύρονται καθημερινά για έναν αυτοκινητόδρομο που, ενώ πλέον διαθέτει πανάκριβα διόδια, λειτουργεί ουσιαστικά με μία λωρίδα κυκλοφορίας – μια κατάσταση που, όπως όλα δείχνουν, θα αποτελέσει την καθημερινότητά μας για πολλούς μήνες ακόμα.
Μια ιστορική υπενθύμιση: Όταν η Ήπειρος είχε «φωνή»
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Εγνατία μπαίνει στο στόχαστρο του «περικοπών». Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, υπήρξαν πολιτικοί που πρότειναν να μετατραπεί η υπό σχεδιασμό τετράιχνη οδός σε διίχνη (ένα ρεύμα ανά κατεύθυνση) για να μειωθεί το κόστος κατασκευής.
Τότε, όμως, η αντίδραση ήταν ακαριαία:
- Γενικός ξεσηκωμός από τους Ηπειρώτες της περιοχής.
- Κινητοποίηση των αποδήμων στην Αθήνα.
- Άτακτη υποχώρηση του τότε ΥΠΕΧΩΔΕ μπροστά στην κοινωνική πίεση.
Η εκκωφαντική σιωπή του σήμερα
Σήμερα, η εικόνα είναι απογοητευτική. Παρά το γεγονός ότι ο οδικός άξονας-πνεύμονας της Ηπείρου υπολειτουργεί, επικρατεί μια ανεξήγητη σιωπή από εκείνους που θα έπρεπε να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων:
- Οι Δήμαρχοι: Ούτε ένας δεν έχει βρεθεί να τοποθετηθεί με παρρησία για την ταλαιπωρία των δημοτών του.
- Η ΠΕΔ Ηπείρου: Το θεσμικό όργανο της αυτοδιοίκησης φαίνεται να αναλώνεται σε γραφειοκρατικά ζητήματα, διαχειριστικές αρχές και παρατάσεις προσκλήσεων, ξεχνώντας τη βασική του αποστολή: την προάσπιση των συμφερόντων της περιοχής.
Προς προβληματισμό…
Η σιωπή της αυτοδιοίκησης είναι κάτι παραπάνω από ανησυχητική. Όταν οι τοπικοί άρχοντες δεν προλαβαίνουν ή δεν θέλουν να ασχοληθούν με το γεγονός ότι η Ήπειρος απομονώνεται και οι πολίτες χαρατσώνονται για υποβαθμισμένες υπηρεσίες, τότε το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό.
Η Εγνατία παραμένει «μισή», τα διόδια εισπράττονται «ολόκληρα» και η Αυτοδιοίκηση απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις από μακριά.
