Αναμενόμενο ήταν το στρατόπεδο Άρτας πρώην  ΚΕΝ και παλιότερα ΚΕΥΓ να μπει στη συζήτηση για ενδεχόμενη φιλοξενία κάποιας προσφυγικής δομής.

Χρόνια τώρα οι τοπικοί παράγοντες αντιμετώπιζαν με κοντόφθαλμη λογική τις δυνατότητες του στρατοπέδου.

Το στρατόπεδο εξασθενούσε χρόνο με τον χρόνο, τίποτα δεν επέτρεπε αισιόδοξα σενάρια για επαναλειτουργία του ως ΚΕΥΓ κι όμως οι τοπικές αρχές δεν προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα σχεδιάζοντας ή προτείνοντας την μετατροπή του σε κάτι άλλο αναγκαίο και επωφελές για την πόλη και τον νομό. Π.χ Διοικητήριο ή τέλος πάντων αξιοποίησή του μέσω ΣΔΙΤ.

Από ατολμία; Από φόβο για το πρόσκαιρο πολιτικό κόστος; Από αδιαφορία; Μπορεί κι  όλα μαζί κι άλλα ακόμα. Σημασία έχει πως μια έκταση φιλέτο στο κέντρο της πόλης μένει σε αχρηστία και με ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποτελέσει προσφυγική δομή, όταν στην ανάγκη τον ρόλο αυτό θα μπορούσε να επιτελέσει το παλιό στρατόπεδο Παπακώστα.

Αυτό ήταν που διεκδικούσε η αυτοδιοίκηση χρόνια τώρα αλλά ποτέ δεν κατάφερε να της παραχωρηθεί.

Αναμενόμενη ωστόσο δεν ήταν η αφασία, που ακολούθησε τα δημοσιεύματα για μετατροπή του στρατοπέδου σε προσφυγική δομή. Ούτε μια δήλωση, ούτε μια ανακοίνωση, ούτε μια ένδειξη πυροδότησης ανησυχίας (μόνο μία επιστολή από τον Δήμο και μία μεταφορά διαβεβαίωσης από τον Δήμαρχο). Εκτός κι αν τόσο γρήγορα η τοπική κοινωνία αποδέχθηκε τις συνέπειες του μεταναστευτικού-προσφυγικού προβλήματος σ΄όλη τη χώρα.

Ρούλα Χρήστου