Με μεγάλη πολιτική ρευστότητα συνοδεύεται η διαδικασία της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας. Διαδικασία που αναδεικνύει την αβάσταχτη ελαφρότητα μεγάλης μερίδας βουλευτών που αρέσκονται μάλιστα να την προβάλλουν στα τηλεοπτικά παράθυρα και παράλληλα την απόλυτη παρακμή του πολιτικού συστήματος.

Ενός συστήματος που δείχνει να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του, χωρίς όμως να έχει προβάλλει το καινούριο. Και είναι αυτό ακριβώς το μεσοδιάστημα που βγάζει στην επιφάνεια τα προβλήματα των κομμάτων.

Και βέβαια τα προβλήματα αυτά δεν είναι σημερινά. Απλά γιγαντώθηκαν από τη στιγμή που τα ίδια τα κόμματα, προκειμένου να διασφαλίσουν κάποιες χιλιάδες ψήφων άρχισαν να αναζητούν λαμπερά πρόσωπα και μετατράπηκαν σε ολίγον από πασαρέλα.

Γιατί το πιο λυπηρό από όλα είναι αυτό ακριβώς… Να παρακολουθεί ο πολίτης βουλευτές, που κραυγάζουν, λοιδορούν ή ακόμη χειρότερο αδυνατούν να διατυπώσουν έστω και μία πρόταση.

Απόρροια αυτής της κατάστασης και της πολιτικής επιπολαιότητας που διακρίνει μερίδα των εθνοπατέρων είναι και το γεγονός ότι τα κόμματα μετατρέπονται σε κομμάτια…. Ουδείς Έλληνας μπορεί να θεωρήσει τις ανεξαρτητοποιήσεις, τις μετακινήσεις βουλευτών και τις εξαγγελίες περί ίδρυσης νέων κομμάτων ως αποτέλεσμα πραγματικής αγωνίας για τον τόπο. Ουδείς μπορεί να πιστέψει ότι όλοι αυτοί, μέρος του ίδιου συστήματος, έχουν να πουν κάτι διαφορετικό από ότι το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν…

Απλά πρόκειται για κινήσεις που επιβάλλει η πολιτική τους επιβίωση.

Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εστιάζεται στο ΠΑΣΟΚ και τις κινήσεις του Γιώργου Παπανδρέου που αναμένεται να φέρουν σημαντικές ανακατατάξεις στο ιστορικό κόμμα. Από την άλλη πλευρά, μένει να διευκρινιστούν τα επόμενα βήματα του Φώτη Κουβέλη και της ΔΗΜΑΡ με τις σειρήνες για συνεργασία (μερική ή και «ολοκληρωτική») με τον ΣΥΡΙΖΑ να ηχούν εδώ και λίγο καιρό, αλλά και το τι θα πράξουν οι ανεξάρτητοι βουλευτές, αρκετοί εκ των οποίων ενδέχεται να συνεργαστούν με το Ποτάμι.

Σε περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές, θα κάνει την πρώτη του εμφάνιση στις βουλευτικές κάλπες και το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη, το οποίο συγκεντρώνει αρκετά υψηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.

Μάλιστα, ο επικεφαλής του κόμματος έχει ήδη ξεκινήσει συζητήσεις για την πιθανότητα συνεργασίας με ανεξάρτητους βουλευτές, όπως ο Σπύρος Λυκούδης (ανακοινώνουν αύριο τη συνεργασία τους) και ο Πέτρος Τατσόπουλος, ενώ, δεν αποκλείεται σε αυτό να ενταχθεί και η Κατερίνα Μάρκου, αλλά ίσως και άλλοι ανεξάρτητοι.

Στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας αναμένεται να υπάρξουν σοβαρές ανακατατάξεις, καθώς, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες φαίνεται να βγαίνουν «τραυματισμένοι» μετά τη διπλή απότομη προσγείωση στις υποθέσεις Ξουλίδου και Χαϊκάλη. Άλλωστε το κόμμα του Πάνου Καμμένου έχει και αυτό χάσει μεγάλο μέρος από την κοινοβουλευτική του δύναμη τα τελευταία δύο χρόνια και σε περίπτωση προκήρυξης εκλογών παραμένει άγνωστο πόσοι θα επιθυμούν να βρεθούν ξανά υποψήφιοι με το κόμμα.

Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός πως οι… ανακατατάξεις αγγίζουν ακόμη και το ακροδεξιό μπλοκ της Χρυσής Αυγής, καθώς, οι δύο πρώην βουλευτές της (Μπούκουρας-Αλεξόπουλος) ψήφισαν, σήμερα, «ναι» στον Σταύρο Δήμα, κάτι που προκάλεσε μεγάλη αίσθηση. Αλλωστε, τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί και ένα ακραίο σενάριο (το πιο ακραίο) σύμφωνα με το οποίο η Χρυσή Αυγή ενδεχομένως να ψηφίσει τον Σταύρο Δήμα για «να μην εκλεγούν οι κομμουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ».

Τα μόνα κόμματα που, στην παρούσα φάση, παραμένουν «ανεπηρέαστα» από αυτή την κινητικότητα είναι η Νέα Δημοκρατία και το ΚΚΕ.

Στο στρατόπεδο της Συγγρού, πάντως, εκείνο που ίσως φέρει εξελίξεις θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, σε περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες κάλπες.