Μια εβδομάδα μετά τον αποχαιρετισμό της Νικολέτας, η σχολική κοινότητα του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου ΖΠΑ Ιωαννίνων επιστρέφει με ένα μήνυμα γεμάτο αγάπη, συγκίνηση και θαυμασμό για ένα κορίτσι που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα.
Οι δάσκαλοι και οι άνθρωποι που τη γνώρισαν δεν θέλουν να τη θυμούνται μέσα από τη θλίψη της απώλειας, αλλά μέσα από το χαμόγελο, το θάρρος και τη δύναμη που τους μετέδιδε. Μάλιστα, την ημέρα της τελετής, σεβόμενοι την επιθυμία της μητέρας της, δεν φόρεσαν μαύρα. Γιατί, όπως χαρακτηριστικά γράφουν, η Νικολέτα ήταν και θα παραμείνει φως.
Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της διεύθυνσης και του Συλλόγου Διδασκόντων αποτυπώνει με τον πιο ανθρώπινο τρόπο όσα μπορεί να αφήσει πίσω του ένα παιδί στις καρδιές μιας ολόκληρης σχολικής κοινότητας.
ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΑΣ, ΕΙΣΑΙ ΦΩΣ!
Το 1ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο ΖΠΑ αποχαιρετά ένα ξεχωριστό κορίτσι, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις καρδιές όλων μας.
Πέρασε μία εβδομάδα από την ημέρα που το σχολείο μας αποχαιρέτησε τη Νικολέτα μας. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν απομακρύνονται από την καθημερινότητά μας, παραμένουν ζωντανοί μέσα στις σκέψεις, στις αναμνήσεις και κυρίως, στις καρδιές μας.
Η Νικολέτα δεν ήταν απλώς ένα κορίτσι που αγαπήσαμε. Ήταν ένα κορίτσι που μας έμαθε πολλά, χωρίς ίσως η ίδια να το είχε συνειδητοποιήσει. Το χαρούμενο κορίτσι με το φωτεινό χαμόγελο, το θαρραλέο κορίτσι με το ανεξάρτητο πνεύμα, που ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές έβρισκε τη δύναμη να χαμογελά, να προχωρά και να δίνει κουράγιο στους ανθρώπους γύρω του.
Η Νικολέτα μας δεν ήταν μόνο αποδέκτης αγάπης και δύναμης. Ήταν και η ίδια πηγή δύναμης για τους άλλους.
Η στάση της απέναντι στις δυσκολίες αποτελεί για όλους μας ένα σπουδαίο μάθημα θάρρους, αξιοπρέπειας και ψυχικής δύναμης. Μας δίδαξε πως γενναιότητα δεν σημαίνει να μην υπάρχουν δυσκολίες, αλλά να βρίσκεις τη δύναμη να τις αντιμετωπίζεις και ακόμη και μέσα από αυτές, να εμπνέεις τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου.
Την ημέρα της τελετής, δεν φορέσαμε μαύρα, όπως μας είχε ζητήσει η μαμά της. Γιατί η Νικολέτα μας είναι χρώμα! Είναι φως! Είναι χαμόγελο! Είναι ζωή! Και έτσι θέλουμε να τη θυμόμαστε: με τα χρώματα της αγάπης, της αισιοδοξίας και της ελπίδας που η ίδια σκόρπισε γύρω της.
Μία εβδομάδα μετά, τα λόγια ίσως να μην αρκούν για να εκφράσουν όσα νιώθουμε. Μένουν, όμως, η αγάπη, ο θαυμασμός, η περηφάνια και οι πολύτιμες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί της.
Το σχολείο σου, οι δάσκαλοί σου, η κ. Σοφία, η κ. Ελευθερία, η κ. Ρένα, η κ. Κάτια, ο κ. Γιώργος, ο κ. Μάριος, η κ. Αγγελική, η κ. Μαρία και όλοι όσοι είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε, υποκλινόμαστε στο θάρρος σου και στη δύναμή σου.
Νικολέτα μας, θα έχεις πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά της σχολικής μας κοινότητας.
Καλό ταξίδι στο φως, Νικολέτα μας…
Γιατί εσύ ήσουν και θα είσαι ΦΩΣ!
