Σκληρή κριτική στην ηγεσία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και στην κυβερνητική στάση απέναντι στην αυτοδιοίκηση άσκησε ο δήμαρχος Ιωαννίνων Θωμάς Μπέγκας, τοποθετούμενος στο Δημοτικό Συμβούλιο, στον απόηχο του συνεδρίου της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα.
Ο κ. Μπέγκας επανέφερε τα 14 αιτήματα που είχε καταθέσει η παράταξη του Χάρη Δούκα και τα οποία περιλήφθηκαν σε ψήφισμα στο τέλος του συνεδρίου, υποστηρίζοντας ότι η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με λιγότερους πόρους και προσωπικό, αναλαμβάνοντας διαρκώς περισσότερες υποχρεώσεις.
«Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό να μας ζητάει να βάλουμε πλάτη. Και τελικά πόση πλάτη ακόμα να βάλει η αυτοδιοίκηση; Πόσο ακόμα να ζητάμε από τις υποστελεχωμένες υπηρεσίες μας να κάνουν περισσότερα με λιγότερα;» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στα βασικά αιτήματα που παρουσίασε περιλαμβάνονται η απόδοση των πόρων που οφείλονται στους δήμους, η κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού των 2,5 δισ. ευρώ για το λειτουργικό τους κόστος, η θέσπιση ειδικού τιμολογίου ηλεκτρικής ενέργειας, η ενίσχυση της στελέχωσης των δημοτικών υπηρεσιών, η κατάργηση του τέλους ταφής, η χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών και η δημιουργία ενός αναπτυξιακού προγράμματος για τις δημοτικές υποδομές.
Ο δήμαρχος Ιωαννίνων υποστήριξε ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους, οι δήμοι δεν διαθέτουν σήμερα ένα αντίστοιχο αναπτυξιακό εργαλείο, αναφέροντας ως παραδείγματα τα προγράμματα «Θησέας» και «Αντώνης Τρίτσης».
Η πιο αιχμηρή αναφορά του αφορούσε τη στάση της πλειοψηφίας της ΚΕΔΕ στο συνέδριο. Ο κ. Μπέγκας έκανε λόγο για «παρακμή της διεκδικητικής αυτοδιοίκησης», κατηγορώντας την πλειοψηφία ότι δεν θέλησε να ανεβάσει τους τόνους απέναντι στην κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι, όπως είπε, συμφωνεί με τα αιτήματα των δήμων. Άσκησε επίσης κριτική στον πρόεδρο της ΚΕΔΕ, εκτιμώντας ότι δεν υπερασπίστηκε με την απαιτούμενη ένταση τις διεκδικήσεις της αυτοδιοίκησης.
«Δεν θεωρώ ότι ο ρόλος της ΚΕΔΕ είναι να αποτελεί έναν χώρο δημόσιων σχέσεων με την εκάστοτε κυβέρνηση», σημείωσε, ζητώντας μια αυτοδιοίκηση με μεγαλύτερη οικονομική αυτοτέλεια, πόρους και ελευθερία αποφάσεων.
Κλείνοντας, έθεσε το ζήτημα της πραγματικής αποκέντρωσης, υποστηρίζοντας ότι οι δήμοι δεν μπορούν να περιορίζονται στην εφαρμογή αποφάσεων του κεντρικού κράτους και να επωμίζονται την ευθύνη απέναντι στους πολίτες χωρίς τα αντίστοιχα μέσα.
«Η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να περιμένει πότε θα της επιτρέψουν να σταθεί στα πόδια της. Οφείλει η ίδια να διεκδικήσει το δικαίωμά της να σταθεί όρθια», ήταν το μήνυμα με το οποίο ολοκλήρωσε την παρέμβασή του.
