Πέντε χρόνια μετά την πρώτη δημοπράτηση, με το έργο της ύδρευσης των παραλιακών οικισμών να έχει περάσει από χίλια κύματα, ο διαγωνισμός σταματά λίγο πριν ανοίξουν οι προσφορές.

Ο λόγος; Μια ασυμφωνία στα τεύχη δημοπράτησης. Στα σχέδια η δεξαμενή εμφανίζεται τσιμεντένια, στον προϋπολογισμό μεταλλική.

Το λάθος εντοπίστηκε την τελευταία στιγμή και η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει ξανά, με την προοπτική νέας δημοπράτησης σε περίπου έναν μήνα.

Και κάπου εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα. Σε ένα έργο που ταλαιπωρείται επί τόσα χρόνια, ποιος είχε την ευθύνη να ελέγξει ότι τα σχέδια και ο προϋπολογισμός συμφωνούν; Πώς έφτασε ο διαγωνισμός μία ημέρα πριν από την αποσφράγιση των προσφορών για να διαπιστωθεί μια τέτοια ασυμφωνία;

Θα αναζητηθεί κάποια ευθύνη ή θα καταγραφεί απλώς ως μία ακόμη τεχνική διόρθωση που απαιτεί λίγο ακόμη χρόνο;

Σαν να μην έγινε τίποτα, σαν να μην φταίει κανείς..