Νέα καθυστέρηση για το έργο ύδρευσης των παραλιακών οικισμών της Πρέβεζας και της Πάργας, καθώς ο διαγωνισμός που επρόκειτο να προχωρήσει στην αποσφράγιση των προσφορών στις 4 Νοεμβρίου ματαιώνεται εξαιτίας ασυμφωνίας στα τεύχη της μελέτης.
Το λάθος εντοπίστηκε την τελευταία στιγμή και ενώ πρόκειται για έργο που ταλαιπωρείται για περισσότερα από πέντε χρόνια και λίγο πριν από την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας.
Όπως εξηγήθηκε από την Προϊσταμένη των Τεχνικών Υπηρεσιών στη Δημοτική Επιτροπή της Πρέβεζας, σε ένα από τα σχέδια προβλέπεται δεξαμενή από σκυρόδεμα, ενώ στο τιμολόγιο του έργου η ίδια δεξαμενή περιγράφεται ως μεταλλική κατασκευή.
Η ασυμφωνία μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές οικονομικές προσφορές, καθώς οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούσαν να κοστολογήσουν διαφορετικό τύπο κατασκευής. Και το πρόβλημα δεν θα σταματούσε απαραίτητα στον διαγωνισμό, αλλά θα μπορούσε να ανακύψει και στον προσυμβατικό έλεγχο.
Μάλιστα, σύμφωνα με την ενημέρωση της υπηρεσίας, είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον οκτώ έως εννέα υποψήφιοι, χωρίς μέχρι εκείνη τη στιγμή να έχει επισημανθεί το συγκεκριμένο λάθος.
Η εισήγηση ήταν να ματαιωθεί η διαδικασία, να διορθωθούν τα τεύχη και να εγκριθούν εκ νέου με τη μεταλλική δεξαμενή, όπως προβλεπόταν εξαρχής στη μελέτη. Ο νέος διαγωνισμός εκτιμάται ότι θα προκηρυχθεί σε περίπου έναν μήνα.
Το πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως μια συνηθισμένη τεχνική διόρθωση, αν δεν αφορούσε ένα έργο με μακρά και προβληματική ιστορία.
Η διαδρομή του ξεκινά από το 2018, όταν εντάχθηκε στο πρόγραμμα «ΦιλόΔημος», με προϋπολογισμό περίπου έξι εκατομμυρίων ευρώ. Το 2021 πέρασε στη διαδικασία δημοπράτησης, ενώ τον Απρίλιο του 2022 είχε αναδειχθεί προσωρινός ανάδοχος. Η σύμβαση, ωστόσο, δεν υπογράφηκε ποτέ, και ο ανάδοχος τελικά αποχώρησε από το έργο.
Και τώρα, σε μια νέα προσπάθεια να προχωρήσει η ύδρευση των παραλιακών περιοχών, η διαδικασία σταματά ξανά, αυτή τη φορά για μια ασυμφωνία ανάμεσα σε ένα σχέδιο και στο τιμολόγιο της μελέτης.
Το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να διορθωθεί ένα λάθος πριν από την υποβολή των προσφορών. Προφανώς και πρέπει.
Το ερώτημα είναι πώς είναι δυνατόν, μετά από τόσα χρόνια καθυστερήσεων, αλλαγών και επανασχεδιασμών, να εξακολουθούν να εμφανίζονται τέτοιες εκκρεμότητες σε ένα έργο που αφορά την επάρκεια και την ποιότητα της ύδρευσης σε περιοχές με έντονη τουριστική δραστηριότητα.
Για τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις των παραλιακών οικισμών, το ζητούμενο δεν είναι άλλη μία ημερομηνία διαγωνισμού. Είναι να δουν επιτέλους το έργο να ξεκινά.
