Σημαντικές διαφοροποιήσεις στην ηλικιακή σύνθεση της μισθωτής απασχόλησης στην Ελλάδα καταγράφουν τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ, με τους εργαζόμενους ηλικίας 15 έως 19 ετών και όσους έχουν ξεπεράσει τα 70 να εμφανίζουν τις μεγαλύτερες αυξήσεις την τελευταία επταετία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, από τον Μάρτιο του 2019 έως τον Μάρτιο του 2026 ο αριθμός των μισθωτών ηλικίας 15–19 ετών αυξήθηκε κατά 41%, φτάνοντας τα 48.968 άτομα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ των ηλικιακών ομάδων έως 54 ετών.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η μεταβολή στις μεγαλύτερες ηλικίες. Οι μισθωτοί άνω των 70 ετών αυξήθηκαν κατά 77%, ενώ στις ηλικίες 60–64 ετών η άνοδος έφτασε το 57% και στους 55–59 ετών το 47%.

Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται η απασχόληση στις ηλικίες 35–39 ετών, όπου καταγράφεται μείωση κατά 11%. Παράλληλα, το μερίδιο των ηλικιακών ομάδων 30–39 ετών στο σύνολο των μισθωτών εμφανίζεται σημαντικά περιορισμένο σε σύγκριση με το 2009.

Η μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα μισθωτών δεν είναι πλέον εκείνη των 30–34 ετών, όπως συνέβαινε το 2009, αλλά των 45–49 ετών. Η μετατόπιση αυτή αποτυπώνει τη γήρανση του εργατικού δυναμικού και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην ελληνική αγορά εργασίας.

Τα στοιχεία αναδεικνύουν μια διπλή τάση: περισσότερους νέους που εισέρχονται στη μισθωτή εργασία και περισσότερους ανθρώπους που συνεχίζουν να εργάζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Για τους νεότερους, η εικόνα συνδέεται με την είσοδο στην αγορά εργασίας σε κλάδους όπως ο τουρισμός, η εστίαση και οι υπηρεσίες. Για τους μεγαλύτερους, η αύξηση μπορεί να σχετίζεται με την παράταση του εργασιακού βίου, αλλά και με οικονομικούς παράγοντες. Τα συγκεκριμένα ποσοστά, ωστόσο, δεν αρκούν από μόνα τους για να προσδιορίσουν τα κίνητρα κάθε ηλικιακής ομάδας.

Η εικόνα των 30άρηδων αποτελεί επίσης σημείο προβληματισμού, καθώς οι ηλικίες αυτές συνδέονται με τη δημιουργία οικογένειας, την επαγγελματική σταθεροποίηση και την απόκτηση εμπειρίας. Η υποχώρηση της συμμετοχής τους στη μισθωτή απασχόληση, σε συνδυασμό με την αύξηση στις μεγαλύτερες ηλικίες, θέτει ερωτήματα για τη δημογραφική εξέλιξη, τη μετανάστευση εργαζομένων και τις προοπτικές της ελληνικής αγοράς εργασίας.

Τα δεδομένα αποτυπώνουν τη μεταβολή της ηλικιακής κατανομής των μισθωτών, χωρίς από μόνα τους να αποδεικνύουν ότι οι αλλαγές οφείλονται αποκλειστικά σε χαμηλούς μισθούς, οικονομική ανάγκη ή φυγή νέων στο εξωτερικό.