Εκεί που έχουν φτάσει πλέον τα πράγματα με την Εγνατία Οδό, τα περίφημα κολωνάκια και τις αλλεπάλληλες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, καθίσταται σαφές ότι όσες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις κι αν γίνουν, όσες παρεμβάσεις κι αν κατατεθούν, το αποτέλεσμα θα είναι μια «μια τρύπα στο νερό».

Το πουλί πέταξε και οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί στους διαδρόμους του Υπουργείου Υποδομών..

Ακόμη και οι όποιες προσφυγές κατατεθούν στη Δικαιοσύνη —είτε αφορούν τις αδικαιολογήτως φουσκωμένες τιμές των διοδίων είτε άλλα θολά σημεία της σύμβασης παραχώρησης— αν και όταν φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, αυτό θα συμβεί μετά από δύο ή τρία χρόνια.

Μέχρι τότε, ο λογαριασμός θα πληρώνεται κανονικά από τους Ηπειρώτες.

Γι’ αυτό, η μόνη ουσιαστική διεκδίκηση που έχει νόημα αυτή τη στιγμή είναι η άμεση έναρξη των πραγματικών έργων συντήρησης και αναβάθμισης.

Η περιοχή δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις, ούτε ευχολόγια. Χρειάζεται ένα συγκεκριμένο, δεσμευτικό και αυστηρό χρονοδιάγραμμα. Γιατί το να πληρώνουμε αυξημένα διόδια για να οδηγούμε ανάμεσα σε πλαστικά κολωνάκια επ’ αόριστον, δεν λέγεται «παραχώρηση»· λέγεται εμπαιγμός.