Βήμα υποχώρησης πραγματοποιούν οι διεθνείς τιμές του σιταριού μετά το πρόσφατο άλμα, με την τιμή του σίτου να υποχωρεί κάτω από τα 7,30 δολάρια ανά μπούσελ, λαμβάνοντας «ανάσα» από τις δηλώσεις περί πιθανής ειρηνευτικής συμφωνίας στην Ουκρανία.

Παρά την προσωρινή αποκλιμάκωση από τα υψηλά τριετίας (7,67 δολάρια στις 28 Αυγούστου), η αγορά παραμένει υπό πίεση, καταγράφοντας ετήσια αύξηση 44,4%.

Η αβεβαιότητα στη Μαύρη Θάλασσα —από όπου προέρχεται πάνω από το 25% των παγκόσμιων εξαγωγών— συνεχίζει να τροφοδοτεί τους φόβους, καθώς οι χερσαίες μεταφορές μέσω Ρουμανίας και Πολωνίας αυξάνουν σημαντικά το κόστος.

Τι σημαίνουν οι εξελίξεις για την ελληνική αγορά

• Ψωμί & Αρτοσκευάσματα: Η διεθνής άνοδος στο μαλακό σιτάρι δεν έχει περάσει ακόμη στις τιμές των αλεύρων στην Ελλάδα (σταθερά στα 50-57 λεπτά/κιλό). Ωστόσο, οι αρτοποιοί προειδοποιούν για επιπτώσεις μετά τον Σεπτέμβριο. Ο κύριος παράγοντας πιέσεων στην αρτοποιία είναι το ενεργειακό και λειτουργικό κόστος, με τη Συντεχνία Αρτοποιών Αθηνών να σημειώνει ότι ήδη καταγράφονται αυξήσεις άνω του 10% σε συνοικιακούς φούρνους.
• Ζυμαρικά: Η ελληνική παραγωγή στηρίζεται στο εγχώριο σκληρό σιτάρι (με εξαγωγική δραστηριότητα), επομένως το ράλι του μαλακού σιταριού δεν μεταφέρεται αυτόματα στο ράφι. Οι τιμές επηρεάζονται κυρίως από τα κόστη ενέργειας, συσκευασίας και μεταφορών, ενώ το προϊόν εντάσσεται στις κατηγορίες της εθνικής πρωτοβουλίας αποκλιμάκωσης τιμών.
• Δημητριακά: Η σύνθετη παραγωγική τους βάση (καλαμπόκι, βρώμη, ρύζι) απορροφά μέρος των κραδασμών. Οι αυξήσεις προέρχονται από τη μεταποίηση, τη συσκευασία και τα Logistics.

Παρά τις διεθνείς πιέσεις, στην παρούσα φάση δεν δικαιολογείται αυτόματο κύμα ανατιμήσεων στα τρόφιμα μόνο λόγω των χρηματιστηριακών διακυμάνσεων του σιταριού. Ο καθοριστικός παράγοντας για τις τελικές τιμές στο ράφι παραμένει η πορεία του ενεργειακού κόστους.