Στο λεξικό της νεοελληνικής γραμματείας, η λέξη «άμεσα» σημαίνει χωρίς καμία καθυστέρηση, στη στιγμή. Στο λεξικό του ελληνικού κράτους και των κυβερνητικών κλιμακίων, πάλι, η ίδια λέξη φαίνεται πως αποκτά μια εντελώς διαφορετική, σχεδόν μεταφυσική σημασία.

Θυμάστε τις βαρύγδουπες υποσχέσεις και τις αλλεπάλληλες περιοδείες των αρμοδίων στα Τζουμέρκα, αμέσως μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που «σάρωσαν» την περιοχή; Τότε που όλα θα γίνονταν «με ταχύτατους ρυθμούς» και «άμεσα»;

Φτάσαμε λοιπόν στα τέλη Αυγούστου για να δώσει το Υπουργείο Εσωτερικών το πράσινο φως και να εντάξει το έργο των δύο εκατομμυρίων ευρώ για τα Κεντρικά Τζουμέρκα.

Καλή και ευπρόσδεκτη η έγκριση, δε λέμε. Μόνο που η πραγματικότητα στο πεδίο είναι αμείλικτη. Με τις δημοπρατήσεις, τις συμβάσεις και τις συνήθεις ελληνικές αγκυλώσεις να εκκρεμούν, ο χειμώνας θα χτυπήσει την πόρτα των ορεινών χωριών πριν προλάβει να μπει ούτε η πρώτη τσαπιά. Πρακτικά, μέχρι να πιάσουν τα πρώτα χιόνια και οι βροχές, ελάχιστα πράγματα θα έχουν προχωρήσει.

Όταν η πολιτεία υπόσχεται «άμεση αποκατάσταση» σε ορεινές και ευάλωτες περιοχές, οφείλει να αντιλαμβάνεται ότι ο χρόνος εκεί μετράει..