Όποιος μελετήσει την εκτενή ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων της «Εγνατία Οδός Α.Ε.» (ΣΕΤΕΟ) για τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στο πρώτο επτάμηνο της ιδιωτικής διαχείρισης, δεν μπορεί παρά να νιώσει ένα σφίξιμο στο στομάχι.

Όχι μόνο για τις αυξήσεις-φωτιά στα διόδια ή για τις επικίνδυνες στενώσεις σε μία λωρίδα στις σήραγγες «για να εισπράξει ο ιδιώτης εκατομμύρια σε αδειοδοτήσεις», αλλά κυρίως για το γεγονός ότι όλα αυτά ήταν γνωστά και προαναγγελθέντα.

Οι άνθρωποι που σχεδίασαν, κατασκεύασαν και συντήρησαν τον μεγαλύτερο οδικό άξονα της χώρας επί 30 χρόνια, τα φώναζαν σε όλους τους τόνους πολύ πριν πέσουν οι υπογραφές της πώλησης.

Προειδοποιούσαν για το τι σημαίνει η κατάργηση της κρατικής «Εγνατίας Οδού», έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για το τσουχτερό χαράτσι που έρχεται στους οδηγούς και εξηγούσαν με τεχνικά επιχειρήματα πώς το Δημόσιο θα κατέληγε να πληρώνει από πάνω τις «βαριές συντηρήσεις» που υποτίθεται ότι θα αναλάμβανε ο επενδυτής.

Τότε, όμως, η πολιτική ηγεσία προσπερνούσε τις επισημάνσεις τους ως «συνδικαλιστικές αγκυλώσεις» και «αντιστάσεις στην ανάπτυξη».

Και οι πολίτες μάλλον σφύριζαν αδιάφορα..

Σήμερα, που οι οδηγοί βλέπουν το κόστος της διαδρομής να αυξάνεται, τις ατελείς διελεύσεις να κόβονται και τις ουρές στις σήραγγες να μεγαλώνουν, οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων δικαιώνονται πλήρως.

Μόνο που πρόκειται για μια δικαίωση με εξαιρετικά πικρή γεύση. Γιατί τώρα το μάρμαρο το πληρώνουν όλοι..