Μια εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη περίμενε τη ζωγράφο και πρώην πρόεδρο του Αμαράντου, Δήμητρα Κατή, όταν έλαβε την επίσημη αρνητική απάντηση του Δήμου Κόνιτσας στο αίτημά της να της παραχωρηθεί ένας δημοτικός χώρος στο χωριό για μόλις δύο μήνες το καλοκαίρι.

Η πρόθεσή της; Αμιγώς εθελοντική και αφιλοκερδής… Ήθελε να προσφέρει δωρεάν δημιουργική απασχόληση και μαθήματα ζωγραφικής και κεραμικής στα παιδιά και τους κατοίκους του Αμαράντου.

Μια γυναίκα με τετραετή εμπειρία διδασκαλίας στο ίδιο το εργαστήρι του Δήμου, δηλαδή ένας άνθρωπος «δικός τους», εισέπραξε ένα ξερό «όχι», με επίκληση γραφειοκρατικών αγκυλώσεων περί «μη παραχώρησης χώρων σε ιδιώτες».

Η κ. Κατή, με μια ανάρτηση γεμάτη πικρία, θέτει τα εύλογα ερωτήματα .. Πώς γίνεται σε γειτονικές κοινότητες του ίδιου Δήμου να παραχωρούνται «σιωπηρά» δημοτικοί χώροι σε ιδιώτες για τη λειτουργία καφενείων ή ξενώνων, με καθαρά εμπορικό και κερδοσκοπικό χαρακτήρα; Γιατί εκεί οι διαδικασίες «παραβλέπονται» και η αυστηρότητα εξαντλείται μόνο όταν πρόκειται για μια αφιλοκερδή κοινωνική προσφορά;

Η επιλεκτική ευαισθησία αδικεί το χωριό και αποθαρρύνει τους πολίτες που θέλουν να προσφέρουν, τότε κάτι πάει πολύ λάθος. Είναι φανερό ότι ο Δήμος είτε αδυνατεί, είτε δεν επιθυμεί να βρει μια ευέλικτη λύση για να στηρίξει μια τέτοια πρόταση.

Που θα μπορούσε να αποτελεί παράδειγμα και για άλλα χωριά που αναζητούν ανάσες ζωής..