Όταν σημειώνεται ένας σεισμός, οι πρώτες δηλώσεις των αρμοδίων για «άμεση στήριξη», «ταχύτατες διαδικασίες» και «κρατική αρωγή» ακούγονται πάντα παρηγορητικές. Η συνέχεια όμως, όπως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, γράφεται στα αργόσυρτα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας.

Από τις 8 Μαρτίου οι σεισμόπληκτοι βρίσκονται ακόμα στην αναμονή για την περίφημη οριοθέτηση των σεισμόπληκτων περιοχών. Τέσσερις και πλέον μήνες μετά, η σχετική απόφαση παραμένει «κολλημένη» σε κάποιο συρτάρι υπουργείου.

Το πρόβλημα, φυσικά, δεν είναι απλώς τυπικό ή διαδικαστικό. Όσο καθυστερεί η επίσημη οριοθέτηση, τόσο μετατίθεται στο άγνωστο μέλλον η διαδικασία για τη μόνιμη αποκατάσταση των πληγέντων, την έκδοση των αδειών και την καταβολή των στεγαστικών συνδρομών.

Οι άνθρωποι που είδαν τις περιουσίες τους να λαβώνονται, καλούνται να κάνουν υπομονή διαρκείας, την ώρα που το κράτος δυσκολεύεται να βάλει μια υπογραφή σε ένα χαρτί.

Για να δούμε, θα φτάσει το φθινόπωρο για να αποκατασταθούν οι πληγέντες ή θα μείνουμε με την… οριοθέτηση της υπομονής;