Σε γνώριμα μονοπάτια προσωρινών επιδοτήσεων και ημερομηνιών λήξης προσανατολίζεται για ακόμη μία φορά η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να συγκρατήσει το νέο, σαρωτικό κύμα ακρίβειας που σαρώνει τις αντλίες των καυσίμων.

Η επιδείνωση της γεωπολιτικής κρίσης στη Μέση Ανατολή, με την κλιμάκωση της έντασης ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν, έχει στείλει το πετρέλαιο Μπρεντ στην περιοχή των 94-95 δολαρίων το βαρέλι, «φλερτάροντας» ανοιχτά πλέον με το ψυχολογικό και οικονομικό όριο των 100 δολαρίων.

Στην ελληνική αγορά, τα αποτελέσματα είναι ήδη αμείλικτα. Μέσα σε μόλις μία εβδομάδα, το πετρέλαιο κίνησης πήρε «πάνω» 0,103 ευρώ το λίτρο, σκαρφαλώνοντας στα 1,966 ευρώ (από 1,863 ευρώ στις 14 Ιουλίου). Είναι πλέον θέμα ελάχιστων ημερών η μέση πανελλαδική τιμή του ντίζελ –αλλά και της αμόλυβδης, που βρίσκεται ήδη στα 1,982 ευρώ– να σπάσει το φράγμα των 2 ευρώ. Και αυτό παρά την έκπτωση που παρέχουν τα διυλιστήρια (0,05€ στο ντίζελ και 0,10€ στη βενζίνη), η οποία αποδεικνύεται παντελώς ανεπαρκής για να απορροφήσει τους ξέφρενους ρυθμούς της διεθνούς αγοράς.

Το «πακέτο» του Αυγούστου και το ντίζελ-«πονοκέφαλος»

Μπροστά στον κίνδυνο να ανάψει νέα πυρκαγιά στον πληθωρισμό και στο κόστος μεταφορών/παραγωγής, το οικονομικό επιτελείο ετοιμάζει παρεμβάσεις με ορίζοντα εφαρμογής την 1η Αυγούστου και διάρκεια τουλάχιστον ενός μηνός:

• Επιδότηση στο ντίζελ στην αντλία: Θεωρείται «κλειδωμένη» αν το Μπρεντ ξεπεράσει τα 100 δολάρια. Με δεδομένη την παράλληλη έκπτωση των διυλιστηρίων, το σενάριο προκρίνει επιδότηση πέριξ των 0,15 ευρώ ανά λίτρο.
• Fuel Pass: Παραμένει στο τραπέζι ως συμπληρωματική ανάσα για τους οδηγούς.
• Ακτοπλοϊκά & Λιπάσματα: Εξετάζεται η επιχορήγηση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων (για κάλυψη υποχρεωτικών εκπτώσεων) και η μερική επιδότηση στα λιπάσματα για τη συγκράτηση του αγροτικού κόστους.

Για ακόμη μία φορά πάντως, η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να αγγίξει τον πυρήνα του προβλήματος, που δεν είναι άλλος από τους υψηλούς έμμεσους φόρους (ΕΦΚ και ΦΠΑ) στα καύσιμα. Παρά τις πιέσεις φορέων της αγοράς και της αντιπολίτευσης για μια μόνιμη και οριζόντια ελάφρυνση που θα διαχεόταν άμεσα στην κοινωνία και τις επιχειρήσεις, η κυβερνητική τακτική επιμένει στα επιδόματα-«κομματάκια», εξυπηρετώντας –όπως καταγγέλλεται– περισσότερο επικοινωνιακούς παρά ουσιαστικούς στόχους.

-Με πληροφορίες από Οικονομικό Ταχυδρόμο