Υπάρχουν έργα που καθυστερούν λίγο, άλλα που καθυστερούν πολύ και άλλα που απλά… γερνάνε μαζί μας. Η ιστορία, όμως, των υδροπλάνων και του περιβόητου υδατοδρομίου στην Παμβώτιδα δύσκολα θα βρει προηγούμενο…

Το μέτρημα των χρόνων πλέον έχει χάσει κάθε σημασία. Έχουμε χάσει τον λογαριασμό με το πόσες φορές ακούσαμε για «επικείμενες πτήσεις», πόσες φορές είδαμε υπογραφές, πόσες φορές φωτογραφήθηκαν τοπικοί παράγοντες με φακέλους και σχέδια ανά χείρας και πόσες φορές μας υποσχέθηκαν ότι «σε λίγους μήνες θα πετάμε για Κέρκυρα και Παξούς».

Το αποτέλεσμα; Ένα μεγαλοπρεπές ναυάγιο στα ήσυχα νερά της λίμνης μας.

Όλες εκείνες οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις και οι δεσμεύσεις κατέληξαν στο ίδιο συρτάρι με τα υπόλοιπα ανεφάρμοστα οράματα. Και το χειρότερο είναι ότι το γιαννιώτικο φιάσκο δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τον κανόνα για δεκάδες άλλες περιοχές της χώρας.

Οι κάτοικοι στην Ήπειρο και σε ολόκληρη την Ελλάδα ακούνε για υδροπλάνα εδώ και μια δεκαετία, αλλά στο τέλος βλέπουν μόνο τα γνωστά χαρτιά των γραφειοκρατών.

Ίσως, τελικά, το μόνο που κατάφερε να «πετάξει» σε αυτή την ιστορία να είναι οι ελπίδες για μια εναλλακτική συγκοινωνία…