Για τα πρωτοφανή γεγονότα που σημάδεψαν την πανηγυρική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου –με τη μοναδικής έμπνευσης διανομή ενός χυδαίου κειμένου σε βάρος του Epiruspost– η πολιτική και θεσμική ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Βαρύνει αποκλειστικά δύο συγκεκριμένα πρόσωπα, που μετέτρεψαν το ανώτατο συλλογικό όργανο της Ηπείρου σε αρένα λάσπης: Τον Περιφερειάρχη, Αλέξανδρο Καχριμάνη, και την Πρόεδρο του Σώματος, Σταυρούλα Μπραΐμη-Μπότση.
Ο Περιφερειάρχης Ηπείρου ήταν γνώστης αυτής της άθλιας μεθοδεύσεως. Όχι μόνο γνώριζε για τη διανομή του χυδαίου κειμένου, αλλά είχε φροντίσει νωρίτερα να ενημερώσει και μέλη της παράταξής του, προετοιμάζοντας το έδαφος για το «σόου».
Από την άλλη, η Πρόεδρος του Σώματος, η οποία εκ του νόμου οφείλει να διαφυλάττει το κύρος της συνεδρίασης, πιάστηκε επ’ αυτοφώρω να ανέχεται την εκτροπή.
Η ψυχρή και εκ των υστέρων φράση της «κακώς μοιράστηκε» –που ξεστόμισε μόνο όταν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης απαιτούσαν επίμονα να παραμείνει στην αίθουσα για να καταδικαστεί η ενέργεια– αποτελεί φτηνό αντιπερισπασμό. Δεν αρκεί για να την απαλλάξει από τις βαρύτατες ευθύνες της.
Μια Πρόεδρος-«προέκταση» του Περιφερειάρχη
Αυτή η στάση, βέβαια, δεν εκπλήσσει κανέναν. Στα δυόμισι προηγούμενα χρόνια, η κ. Μπραΐμη λειτούργησε περισσότερο ως προέκταση της πλειοψηφίας και ως προσωπική ασπίδα του κ. Καχριμάνη, τον οποίο ουδέποτε επανέφερε στην τάξη, ακόμη και όταν οι τοποθετήσεις του ξέφευγαν προκλητικά – είτε σε χρόνο είτε, κυρίως, σε… πεζοδρομιακό περιεχόμενο.
Πρόεδρος και Περιφερειάρχης είναι οι ίδιοι άνθρωποι που, με πρωτοφανή αυταρχισμό, έβαλαν τα ΜΑΤ μέσα στο μέγαρο της Περιφέρειας κάθε φορά που αγρότες, κτηνοτρόφοι ή φοιτητές επιχείρησαν να διαμαρτυρηθούν. Είναι αυτοί που σφράγιζαν τις πόρτες του κτιρίου κάθε φορά που στην ατζέντα υπήρχε ένα φλέγον θέμα που προκαλούσε τις δίκαιες αντιδράσεις των πολιτών.
Άλλωστε, η κ. Πρόεδρος έχει γράψει τη δική της μαύρη σελίδα στα πρακτικά, έχοντας ξεστομίσει το αμίμητο εντός της αιθούσης: ότι «η πολλή δημοκρατία βλάπτει»…
Η «αμίλητη» πλειοψηφία της παρακμής
Οι δυο τους οδηγούν σταθερά τη «μικρή βουλή της Ηπείρου» σε μια άνευ προηγουμένου θεσμική κατρακύλα. Φυσικά, δεν είναι μόνοι τους.
Στην πορεία αυτή έχουν συνοδοιπόρο την «αμίλητη πλειοψηφία» των συμβούλων της παράταξής τους. Ανθρώπων που, μπροστά στη χυδαιότητα και τη διολίσθηση του θεσμού, προτιμούν να σιωπούν, να σκύβουν το κεφάλι και να γίνονται συνένοχοι στην απαξίωση της Ηπείρου.
Αυτό είναι το μείζον, το πολιτικό και το ουσιαστικό..
