Την σκληρή πραγματικότητα για την ταχύτατη διάβρωση και τη σταδιακή «εξαφάνιση» της παραλίας του Δρεπάνου έφερε στο φως η επιστημονική μελέτη που παρουσιάστηκε το μεσημέρι της Δευτέρας στην Ηγουμενίτσα.
Η παρουσίαση έγινε ενώπιον του Αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας Θωμά Πιτούλη, εκπροσώπων του Δήμου, του ΟΦΥΠΕΚΑ, της Κτηματικής Υπηρεσίας και του Λιμεναρχείου, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Σύμφωνα με τα ευρήματα των μελετητών, η ακτή χάνει συνεχώς υλικό εξαιτίας των κυματισμών, χωρίς αυτό να αναπληρώνεται από νέες προσχώσεις. Η ισορροπία του παράκτιου συστήματος έχει διαταραχθεί πλήρως, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο όχι μόνο την παραλία, αλλά και τη γειτονική λιμνοθάλασσα και τις γύρω υποδομές.
Ποιοι «πληγώνουν» το Δρέπανο: Τα 4 βασικά αίτια
Η ανάλυση ιστορικών πηγών, αεροφωτογραφιών και μαθηματικών μοντέλων έδειξε ότι το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο, αλλά αποτέλεσμα μιας σειράς παραγόντων:
- Η εκτροπή του Καλαμά: Η αλλαγή της φυσικής κοίτης του ποταμού στέρησε από το Δρέπανο τις απαραίτητες ποσότητες φερτών υλικών (άμμου) που τροφοδοτούσαν διαχρονικά την ακτή.
- Τα απόνερα των πλοίων: Οι κυματισμοί που προκαλούνται από την ταχύτητα των πλοίων που κινούνται στον θαλάσσιο δίαυλο «χτυπούν» σταθερά την παραλία.
- Οι άνεμοι: Οι φυσικοί νότιοι και νοτιοδυτικοί κυματισμοί επιτείνουν το φαινόμενο της διάβρωσης.
- Ανθρωπογενείς παρεμβάσεις: Λάθη και παρεμβάσεις που έγιναν διαχρονικά στο παράκτιο μέτωπο άλλαξαν τα δεδομένα της περιοχής.
Το σχέδιο σωτηρίας: Διακοπτόμενος κυματοθραύστης και νέα άμμος
Ως η πλέον ενδεδειγμένη λύση για τη σωτηρία της ακτής προτάθηκε η κατασκευή ενός διακοπτόμενου κυματοθραύστη κατά μήκος της παραλίας. Το έργο αυτό θα περιλαμβάνει τμήματα προστασίας με κενά ανάμεσά τους, ώστε να μην εμποδίζεται η κυκλοφορία των υδάτων. Παράλληλα, εξετάζεται η τεχνητή ενίσχυση της παραλίας με νέο αμμώδες υλικό, αλλά και η φύτευση πρόσθετης βλάστησης που θα συγκρατεί φυσικά την άμμο.
Το χρονοδιάγραμμα της… υπομονής
Αν και οι μελετητές υπογράμμισαν ότι η ταχεία εξέλιξη του φαινομένου απαιτεί άμεση λήψη αποφάσεων, οι ρυθμοί της ελληνικής γραφειοκρατίας επιβάλλουν για άλλη μια φορά υπομονή.
Βάσει του χρονοδιαγράμματος, η τεχνική και η ειδική περιβαλλοντική μελέτη αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2026. Από εκεί και πέρα, θα ξεκινήσει ο γνωστός Γολγοθάς των αδειοδοτήσεων και, φυσικά, η αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων για να μπορέσει το έργο να μπει σε φάση υλοποίησης. Ας ελπίσουμε ότι μέχρι να βρεθούν τα κονδύλια, θα έχει μείνει έστω και λίγη άμμος για να προστατεύσουμε…