Η μετακίνηση ελληνικών μεσαίων βιομηχανιών προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Βόρεια Μακεδονία δεν αποτελεί, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, μια συγκυριακή επιλογή αλλά αποτέλεσμα ενός ιδιαίτερα πιεστικού οικονομικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Οι επιχειρήσεις κάνουν λόγο για συνδυασμό παραγόντων που δυσχεραίνουν τον παραγωγικό σχεδιασμό, με κυριότερους το αυξημένο ενεργειακό κόστος, τις υψηλές εργοδοτικές εισφορές, την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και τη φορολογική αστάθεια.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, το περιβάλλον αυτό οδηγεί ολοένα και περισσότερες παραγωγικές μονάδες στην αναζήτηση πιο ανταγωνιστικών συνθηκών στις γειτονικές χώρες, όπου το κόστος λειτουργίας είναι χαμηλότερο και το θεσμικό πλαίσιο πιο σταθερό.
Την ίδια στιγμή, στελέχη της βιομηχανίας εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικά απέναντι στα πρόσφατα μέτρα στήριξης ύψους 300 εκατ. ευρώ, τα οποία χαρακτηρίζουν ανεπαρκή για την αντιμετώπιση των δομικών προβλημάτων του κλάδου.
Όπως σημειώνεται, τα μέτρα αυτά δεν απαντούν στο ζήτημα του υψηλού κόστους ενέργειας και της συνολικής ανταγωνιστικότητας της ελληνικής παραγωγής, η οποία παραμένει σημαντικά επιβαρυμένη σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Παράγοντες της αγοράς αναφέρουν ότι ήδη κορυφαίες ελληνικές βιομηχανίες, κυρίως στους κλάδους τροφίμων, μετάλλου και δομικών υλικών, εξετάζουν ή σχεδιάζουν τη μεταφορά παραγωγικών δραστηριοτήτων εκτός Ελλάδας, με στόχο τη μείωση του κόστους και τη διατήρηση της εξαγωγικής τους ανταγωνιστικότητας.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και το ζήτημα του ενεργειακού κόστους, καθώς η ελληνική βιομηχανία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει υψηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρώπης, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω την παραγωγική βάση.
Την ίδια ώρα, η κυβερνητική στρατηγική για την ενεργειακή μετάβαση και την ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας βρίσκεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, ωστόσο οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας επισημαίνουν ότι τα οφέλη δεν μεταφέρονται με τον ίδιο ρυθμό στο παραγωγικό κόστος.
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με κύκλους της αγοράς, είναι ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των κυβερνητικών εκτιμήσεων για την πορεία της οικονομίας και της πραγματικής εικόνας που αντιμετωπίζει η μεταποίηση.
Η τάση αυτή, όπως επισημαίνεται, δημιουργεί συνθήκες σταδιακής αποβιομηχάνισης, με απώλεια θέσεων εργασίας και μεταφορά τεχνογνωσίας εκτός χώρας, γεγονός που εγείρει ζητήματα για τη μακροπρόθεσμη παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας.
