Με το βλέμμα στο ρολόι και τις ανάγκες των πιστών μοιρασμένες σε πολλά χιλιόμετρα, η Ήπειρος γιόρτασε και φέτος την Ανάσταση με… ταχύτητες και ωράρια που υπαγορεύει η σκληρή πραγματικότητα της υπαίθρου και η έλλειψη ιερέων.

Από νωρίς το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, οι καμπάνες σε πολλά χωριά των Ιωαννίνων, της Θεσπρωτίας, της Άρτας και της Πρέβεζας ήχησαν αναστάσιμα.

Η ανάγκη να καλυφθούν οι θρησκευτικές ανάγκες σε δύο, τρία ή και περισσότερα χωριά από τον ίδιο ιερέα, έφερε το «Δεύτε Λάβετε Φως» πολύ νωρίτερα από το παραδοσιακό μεσονύκτιο.

Ήδη από τις έξι το απόγευμα, η διαδικασία της Ανάστασης ξεκίνησε σε απομακρυσμένες κοινότητες, ενώ η «κορύφωση» για τα περισσότερα χωριά είναι γύρω στις εννέα το βράδυ.

Ελάχιστα είναι τα χωριά της ηπειρωτικής υπαίθρου που κατάφεραν να γιορτάσουν την Ανάσταση την παραδοσιακή ώρα, στα μεσάνυχτα, καθώς οι ιερείς έπρεπε να μετακινηθούν από το ένα σημείο στο άλλο για να μην μείνει καμία εκκλησιά «βουβή».

Πρόκειται για μια κατάσταση που έχει γίνει πλέον καθεστώς τα τελευταία χρόνια στην Ήπειρο.

Οι λιγοστοί ιερείς δίνουν έναν πραγματικό αγώνα δρόμου για να μεταφέρουν το Άγιο Φως σε κάθε γωνιά της περιοχής, με τους κατοίκους των χωριών –στην πλειοψηφία τους ηλικιωμένους– να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα, κρατώντας ζωντανή την ελπίδα της Ανάστασης, ανεξάρτητα από την ώρα!