Η Μεγάλη Παρασκευή στα ορεινά και απομακρυσμένα χωριά της Ηπείρου δεν είναι μόνο ημέρα πένθους, αλλά και ημέρα που οι λιγοστοί ιερείς καλούνται να καλύψουν ανάγκες πολλών χωριών!

Στην Αγία Βαρβάρα, τον Αμάραντο και τη Λαγκάδα της Κόνιτσας, οι πιστοί περιμένουν τον πατέρα Νικόλαο, ο οποίος καλείται να κάνει το ακατόρθωτο… Να τελέσει την Ακολουθία του Επιταφίου και στα τρία χωριά, τα οποία κάθε άλλο παρά κοντά είναι μεταξύ τους.

Το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται σε δεκάδες κοινότητες των Ιωαννίνων, της Θεσπρωτίας και της Άρτας.

Η έλλειψη ιερέων έχει οδηγήσει σε μια σκληρή πραγματικότητα, όπου ένας καλείται να εξυπηρετήσει τέσσερις και πέντε ενορίες.

Οι λιγοστοί κάτοικοι των χωριών μας, άνθρωποι που φυλάνε «Θερμοπύλες» όλο το χρόνο, περιμένουν υπομονετικά πότε θα φτάσει ο ιερέας από το προηγούμενο χωριό, συχνά διανύοντας χιλιόμετρα σε δύσβατους δρόμους..

Έτσι η περιφορά του Επιταφίου ξεκινά από νωρίς το απόγευμα..

Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στην Ανάσταση!

Είναι η άλλη όψη της Ηπείρου. Αυτή που δεν φαίνεται στα λαμπερά αφιερώματα, αλλά βιώνεται καθημερινά.

Οι ιερείς κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να μη μείνει καμία εκκλησιά «βουβή», όμως το πρόβλημα παραμένει.. Η ύπαιθρος σβήνει…