Ο δακτύλιος των Ιωαννίνων έχει την μεγάλη εκκρεμότητα με την κατασκευή του τμήματος στο Πανηπειρωτικό.. Όμως δεν παύει να αποτελεί έναν σύγχρονο δρόμο με πολύ καλά στοιχεία στην μελέτη του.

Ένα από τα στοιχεία αυτά είναι ότι ο νέος οδικός άξονας αποτελεί έναν «πράσινο δρόμο».

Σε αντίθεση με τη Νιάρχου όπου δεν υπήρξε μέριμνα ούτε για πράσινο στους κόμβους, στον μεγάλο δακτύλιο οι φυτεύσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου.

Η μελέτη περιλαμβάνει δενδροφυτεύσεις κατά μήκος της διαδρομής, διαμόρφωση πρασίνου στις κεντρικές νησίδες αλλά και στους κυκλικούς κόμβους, δημιουργώντας έναν πιο «ήπιο» και περιβαλλοντικά φιλικό αστικό δρόμο.

Η επιλογή αυτή δεν έχει μόνο αισθητική διάσταση. Οι φυτεύσεις συμβάλλουν στη βελτίωση του μικροκλίματος, στη μείωση της σκόνης και του θορύβου, αλλά και στην καλύτερη οπτική καθοδήγηση των οδηγών, ενισχύοντας συνολικά την οδική ασφάλεια.

Η σύγκριση με τη Νιάρχου καθώς πρόκειται για έργα που μελετήθηκαν την ίδια χρονική περίοδο και εντάχθηκαν στο ΕΣΠΑ, είναι αναπόφευκτη και αναδεικνύει δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στον σχεδιασμό των αστικών υποδομών.

Από τη μία έναν δρόμο που ενσωματώνει το περιβάλλον και το πράσινο ως βασικό στοιχείο, και από την άλλη παρεμβάσεις που περιορίζονται αποκλειστικά στη λειτουργικότητα.

Με την ολοκλήρωση των φυτεύσεων, ο μεγάλος δακτύλιος αναμένεται να αποτελέσει όχι μόνο έναν κρίσιμο κυκλοφοριακό άξονα, αλλά και μια νέα «πράσινη» είσοδο στην πόλη.

Και βέβαια πρέπει να βρεθεί λύση στο Πανηπειρωτικό ώστε να ολοκληρωθεί το έργο μέχρι το τέλος του χρόνου.