Σε μια νέα εποχή εισέρχεται η πόλη της Πρέβεζας με την αξιοποίηση του στρατοπέδου του Αγίου Ανδρέα, ενός χώρου 34 στρεμμάτων στην «καρδιά» του αστικού ιστού, που για δεκαετίες παρέμενε εστία παραβατικότητας και εγκατάλειψης.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας, Στράτος Ιωάννου, στην τελευταία συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου υπογράμμισε τη σημασία της παραχώρησης του στρατοπέδου στην Περιφέρεια με το δικαίωμα της επιφάνειας –μια πρωτοποριακή διαδικασία για τα ελληνικά δεδομένα– η οποία έδωσε λύση σε ένα αίτημα 40 ετών.

Τι κατασκευάζεται τώρα

Σύμφωνα με τον κ. Ιωάννου, οι εργασίες έχουν ήδη ξεκινήσει για την κατασκευή δύο κτιρίων που θα στεγάσουν τις υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας.

Παράλληλα, ετοιμάζονται οι μελέτες για την αναστήλωση του ιστορικού «μεταξωτού» κτιρίου και του παλιού διοικητηρίου, τα οποία θα αναβαθμίσουν αισθητικά και λειτουργικά την περιοχή απέναντι από τα Δικαστήρια.

Πόλος Πολιτισμού και Αθλητισμού

Το όραμα για τον Άγιο Ανδρέα περιλαμβάνει τη μετατροπή του σε ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού.

Το πλάνο περιλαμβάνει:

• Δύο νέα μουσεία: Η Πρέβεζα θα αποκτήσει επιτέλους τους μουσειακούς χώρους που στερείται.
• Εκκλησιαστικό Μουσείο: Σε συνεργασία με τη Μητρόπολη, η παλιά καθολική εκκλησία (πρώην μπαρουταποθήκη) θα αναστηλωθεί για να στεγάσει θρησκευτικούς θησαυρούς.
• Εφορεία Αρχαιοτήτων: Υπάρχει πρόταση για τη στέγαση της Εφορείας σε αναπαλαιωμένα κτίρια, όπου οι επισκέπτες θα μπορούν να παρακολουθούν «ζωντανά» τη συντήρηση αρχαιολογικών ευρημάτων.

Γήπεδα και αναψυχή

Ο χώρος θα αποδοθεί στους πολίτες με τη δημιουργία γηπέδων τένις, μπάσκετ, πάρκου skate-board και παιδικών χαρών. Μάλιστα, εξετάζεται η μέθοδος της παραχώρησης κυλικείου/εστιατορίου σε ιδιώτη, ο οποίος ως αντάλλαγμα για το μίσθωμα θα αναλάβει τη συντήρηση και την καθαριότητα των 34 στρεμμάτων πρασίνου.

Μετά από 40 χρόνια υποσχέσεων, η εικόνα των εργοταξίων είναι η απάντηση στην κακοδαιμονία του παρελθόντος. Το στοίχημα πλέον είναι η ταχύτητα υλοποίησης των μελετών, ώστε ο χώρος να μην είναι μόνο ένα διοικητικό κέντρο, αλλά ένας πραγματικός πνεύμονας πρασίνου και πολιτισμού για τους Πρεβεζάνους.