Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να έχει μια μοναδική ικανότητα: να «αυτοπυρπολείται» λίγο πριν την τελική ευθεία. Η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν είναι μια απλή εσωκομματική πειθαρχική ποινή· είναι η παραδοχή μιας βαθιάς κρίσης.

Την ώρα που η Χαριλάου Τρικούπη διακηρύττει τη «διεύρυνση» και την ανασύνταξη ενόψει του Συνεδρίου, επιλέγει την οδό των εκκαθαρίσεων, προκαλώντας κλιμάκωση των αντιδράσεων. Το κλίμα είναι βαρύ και η δυσφορία δεν κρύβεται πλέον πίσω από κλειστές πόρτες.

Πολλά στελέχη δείχνουν πλέον ανοιχτά τον «ελέφαντα στο δωμάτιο», υποστηρίζοντας ότι το δομικό πρόβλημα του κόμματος δεν είναι οι «διαφωνούντες», αλλά ο ίδιος ο Πρόεδρος και οι επιλογές της ηγεσίας.

Σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία, η στρατηγική του «αποφασίζομεν και διαγράφομεν» μοιάζει περισσότερο με ομολογία αδυναμίας παρά με επίδειξη ισχύος.

Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να κυβερνήσει, πρέπει πρώτα να μάθει να συνομιλεί με τον εαυτό του.