Όσο οι μέρες περνούν και η στάχτη από την πύρινη λαίλαπα πέφτει, τόσο η αγωνία αλλά και η οργή μεγαλώνει..

Ο εφιάλτης που έζησαν τα χωριά στον Δήμο Ζηρού δεν τελείωσε με το σβήσιμο της φωτιάς. Όσα ακολουθούν δεν είναι εύκολα..

Χιλιάδες ζώα νεκρά, μονάδες που καταστράφηκαν, ελαιώνες που έγιναν στάχτη.. Και σπίτια, άγνωστος ακόμη αριθμός σπιτιών που μετατράπηκαν σε ερείπια..

Κάτοικοι σε απόγνωση..

Κανένα κυβερνητικό κλιμάκιο δεν επισκέφθηκε την περιοχή.. Κανένας Υπουργός ή έστω Υφυπουργός δεν βρέθηκε στην Φιλιππιάδα να συνεργαστεί με τον Δήμο, να συναποφασίσουν μέτρα και σχέδιο για την ανασυγκρότηση της περιοχής.

«Που είναι η κυβέρνηση» ρωτούν και αναρωτιούνται οι κάτοικοι..

Οργή καθώς για πολλούς από τους αρμόδιους συνεχίζονται οι αυγουστιάτικες διακοπές..

Οι αποζημιώσεις που προβλέπονται για τέτοιες περιπτώσεις, όταν αυτές δοθούν, δεν αρκούν για να ξαναγίνουν τα σπίτια και οι επιχειρήσεις των ανθρώπων.

Δεν φτάνουν για να ξαναβρούν τις ζωές τους από κει που τις σταμάτησαν οι φλόγες..

Χωριά μένουν ακόμη χωρίς τα στοιχειώδη.. Χωρίς ρεύμα και νερό.. Κι αυτό κάνει μεγαλύτερη την οργή..

Ναι η αποκατάσταση είναι μία διαδικασία δύσκολη, χρονοβόρα κάποιες φορές.. Όμως σε αυτό το διάστημα το κράτος οφείλει να είναι παρόν.. Και στην περίπτωση του Δήμου Ζηρού, δεν συμβαίνει..