Παραχωρώντας για ιδιωτική εκμετάλλευση την τελευταία ελεύθερη παραλία της Θεσπρωτίας…

Κατασκευάζοντας αναψυκτήριο δίπλα στο κύμα..

Τοποθετώντας ξύλινες ξαπλώστρες και στρώματα..

Έτσι πιθανόν νοείται η ανάπτυξη..

Ποια ανάπτυξη όμως και ποιος τουρισμός…

Η Ήπειρος και η παραλιακή της ζώνη δεν μπορεί να γίνει… Μύκονος… Ούτε Ρόδος..

Η Ήπειρος και η παραλιακή της ζώνη, αν θέλουν να έχουν μέλλον και τουριστικό, οφείλουν να διατηρήσουν την φυσιογνωμία τους και να περιορίσουν την εμπορευματοποίηση..

Η απόφαση της Δημοτικής Αρχής Ηγουμενίτσας να εκχωρήσει την Ελιά είναι καθαρά πολιτική.. Και για αυτή κρίνεται.

Έκανε μία επιλογή.. Να δώσει το τελευταίο ελεύθερο κομμάτι παραλίας. Μιας μικρής παραλίας…

Θυσία σε τι;

Στην ανάπτυξη ή τον τουρισμό;

Σε κανένα από τα δύο..

Η ανάπτυξη δεν έρχεται με ξύλινες ξαπλώστρες.. Και για την Ήπειρο η ανάπτυξη δεν μπορεί να έρθει μόνο από τον τουρισμό..