Ίδια πόλη.. Ίδια ώρα.. Δύο διαφορετικές εικόνες. Εντελώς αντίθετες… Το ιστορικό κέντρο των Ιωαννίνων… Το πιο όμορφο ίσως κομμάτι της Ηπειρωτικής πρωτεύουσας. Αργοπεθαίνει.

Και το εμπορικό κέντρο.. Ασφυκτικά γεμάτο κι ας είναι ώρα όπου τα καταστήματα είναι κλειστά. Οι πεζόδρομοι που έχουν κατακλυστεί από τραπεζοκαθίσματα… Η ζωή που τρέχει με ρυθμούς μεγαλούπολης..

Η απόσταση που χωρίζει το ιστορικό με το εμπορικό κέντρο είναι ελάχιστη. Όμως είναι σαν να πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους.

Σε εντελώς διαφορετικούς ρυθμούς.. Με εντελώς διαφορετικές προοπτικές.

Το ιστορικό κέντρο, αποτελούσε για δεκαετίες τον εμπορικό ιστό της πόλης. Μέχρι που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Η συντήρηση των καταστημάτων έγινε κοστοβόρα, η αναπαλαίωση πανάκριβη.

Κίνητρα δεν δόθηκαν ποτέ. Και μέριμνα για στήριξη επίσης δεν υπήρξε…

Σήμερα… Ρολά κατεβασμένα, λουκέτα και ενοικιαστήρια. Η μάχη για το μεροκάματο σκληρή. Και μάλλον χαμένη..

Αντίθετη η εικόνα στο άλλο κομμάτι της πόλης. Στο εμπορικό κέντρο. Τα καφέ έχουν πολλαπλασιαστεί και τα τραπεζοκαθίσματα έχουν απλωθεί για τα καλά στους πεζοδρόμους.

Ο κόσμος απολαμβάνει τη βόλτα του, χαζεύει τις βιτρίνες των καταστημάτων..

Για τους μικρομεσαίους φυσικά η κατάσταση είναι δύσκολη. Κι εδώ αγώνας για το μεροκάματο. Για το ενοίκιο του μήνα, ενοίκια τα οποία παραμένουν στα ύψη.. Για τις υπόλοιπες υποχρεώσεις.

Ο αγώνας και η αγωνία είναι το μοναδικό κοινό στις δυο πλευρές της πόλης.

Στη μία που βρίσκεται στην παρακμή και στην άλλη που ζει την ακμή της.

{jathumbnail off}