Το δράμα της Ελλάδας κορυφώνεται. Οι μέρες και οι ώρες που διέρχεται, δεν ταιριάζουν στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία.
Οι Έλληνες πολίτες έχουν μουδιάσει καταλαβαίνοντας ότι η κρίση της πολιτικής, των αξιών και των θεσμών, είναι μεγαλύτερη από την οικονομική κρίση που βιώνουμε.
Και δεν μπορούν να την αντέξουν άλλο.
Δεν μπορούν να αντέξουν τις καταγγελίες βουλευτών περί δωροδοκίας… Ούτε τις ανταλλαγές ύβρεων μεταξύ των κομμάτων, ούτε τις δηλώσεις περί προβοκάτσιας…
Προβοκάτσια ή μη, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Ένας απέραντος βούρκος!
Ένας βούρκος χωρίς πυθμένα!
Αυτή, την ύστατη ώρα, έχει βαριά ευθύνη και υποχρέωση όμως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας…. Και οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες…
Να περισώσει ότι έχει απομείνει από τον ύψιστο θεσμό και από την ίδια τη δημοκρατία της χώρας.
Η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν αντέχουν άλλο ξεπεσμό.
