Καταφύγιο ερωδιών το Πρασούδι

ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ

Για 8η συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε από τον Φορέα Διαχείρισης Καλαμά και Αχέροντα η ετήσια καταμέτρηση των φωλιών των ερωδιόμορφων που φιλοξενεί η νήσος Πρασούδι, στο ΝΔ τμήμα του δέλτα Καλαμά (Ηγουμενίτσα).

Πρόκειται για ένα μικρό νησί με χαμηλή μεσογειακή θαμνώδη βλάστηση, στο οποίο φωλιάζει ένας μεγάλος αριθμός ερωδιών όπως Λευκοτσικνιάς (Egretta garzetta), Γελαδάρης (Bubulcus ibis), Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) και Κρυπτοτσικνιάς (Ardeola ralloides) ερωδιοί οι οποίοι προστατεύονται από ευρωπαϊκά και εθνικά καθεστώτα προστασίας. Η Νήσος Πρασούδι ανήκει μαζί με τον Υγρότοπο Εκβολών Καλαμά στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 (GR2120005) και αποτελεί περιοχή χωρικής αρμοδιότητας του φορέα διαχείρισης.

Η διαδικασία της απογραφής περιλαμβάνει την άφιξη στη νήσο Πρασούδι δια της θαλάσσιας οδού μέσω φουσκωτού σκάφους του φορέα διαχείρισης και την καταμέτρηση φωλιών, νεοσσών και αυγών πάνω στα δέντρα που βρίσκονται κυρίως στην κεντρική πλευρά του νησιού.

Για να επιτευχθεί η μικρότερη δυνατή όχληση των ερωδιών, μειώνοντας τον χρόνο παραμονής πάνω στο νησί, η μέτρηση γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες από τρεις ομάδες των 2 ατόμων, καταμετρώντας η κάθε μια, συγκεκριμένη πλευρά του νησιού.

Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης έρευνας για την χαλκόκοτα στην Ευρώπη που ξεκίνησε το 2018, πραγματοποιήθηκαν και δακτυλιώσεις νεοσσών Χαλκόκοτας στη νησίδα Πρασούδι από το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών με τη συνδρομή του προσωπικού φύλαξης του φορέα διαχείρισης. Τοποθετήθηκε μεταλλικό δακτυλίδι στο δεξί πόδι και πλαστικό στο αριστερό. Το πλαστικό δακτυλίδι είναι λευκό και έχει χαραγμένο έναν τετραψήφιο, μαύρο, μοναδικό κωδικό για κάθε άτομο. Οι κωδικοί των δακτυλιδιών που τοποθετούνται στην Ελλάδα αρχίζουν από "0C.". Αν και κοσμοπολίτικο είδος η Χαλκόκοτα, ελάχιστα έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Συνολικά, δακτυλιώθηκαν 11 νεοσσοί χαλκόκοτας με καταγραφή στοιχείων όπως, βάρος, μήκος και πλάτος ταρσού, μήκος φτερού κλπ.

Στόχος της δακτυλίωσης είναι ο μετέπειτα εντοπισμός των ατόμων, ώστε να αποκαλυφθεί η μεταναστευτική διαδρομή και ο τόπος διαχείμασής τους.

«Οι χαλκόκοτες χαρακτηρίζονται από πολλούς ιδιαίτερα πουλιά μιας και φημολογείται ότι αυτά είναι τα πουλιά που, σύμφωνα με το μύθο, έφεραν την καταστροφή γύρω από τη Λίμνη Στυμφαλία μέχρι να εξολοθρευθούν από τον Ηρακλή στον 6ο του άθλο!»

Για το 2019, το σύνολο των φωλιών φέτος αυξήθηκε στις 558 φωλιές από τις οποίες 136 ανήκουν σε χαλκόκοτες, 311 σε λευκοτσικνιάδες και 110 σε γελαδάρηδες. Σε λίγες φωλιές υπήρχαν ακόμα αυγά ενώ σε άλλες, νεοσσοί διαφόρων ηλικιακών ομάδων αλλά και νεαρά πουλιά που πετούσαν ήδη. Οι περισσότερες φωλιές (31) που καταγράφηκαν σε ένα δέντρο ανήκαν σε λευκοτσικνιάδες (26) και χαλκόκοτες (5). Με τη βοήθεια τηλεσκοπικού βραχίονα με καθρέπτη καταμετρήθηκαν όλοι οι νεοσσοί ή/και τα αυγά κάθε φωλιάς, με αποτέλεσμα την καταγραφή 1005 νεοσσών συνολικά από όλα τα είδη.