Χρ. Μασσαλάς: Με καλύτερη Θέα...

ΠΑΙΔΕΙΑ

Ο Χρήστος Β. Μασσαλάς στο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο: Με καλύτερη θέα (Εκδόσεις Gutenberg, 2019) βλέπει τη ζωή του από απόσταση και καταγράφει τη δική του εμπειρία, εμπειρία ζωής, για το παρελθόν, τα συναισθήματα, το νόημα της ζωής τη θρησκεία, τον έρωτα, το περιβάλλον της οδύνης,...  

Το βιβλίο το προλογίζει ο π. πρύτανης του ΕΚΠΑ Π. Γέμτος και  γράφει: βλέποντας το παρελθόν από απόσταση, ο κ. Μασσαλάς υποβάλλει σε εντυπωσιακή κριτική πράξεις της ατομικής του ζωής, αρχές ηθικής συμπεριφοράς, αλλά και γενικότερα φαινόμενα συγκρότησης, οργάνωσης και εξέλιξης της πολιτικής ζωής της χώρας μας.

  Κάποια αποσπάσματα από τη Θέα του...

Από την εισαγωγή: «...Όταν υπάρχει άφθονος χρόνος και σκληρή δοκιμασία, αναμασώ τις αναμνήσεις και αναζητώ το νόημα της ζωής. Υπάρχει κάποιο νόημα; Κατά τον ViktorFrank, η ζωή δεν είναι μια αναζήτηση της ηδονής, όπως πίστευε ο  SigmundFreud, ή μια αναζήτηση ισχύος, όπως δίδασκε ο AlfredAdler, αλλά μια αναζήτηση νοήματος.  Το νόημα της ζωής δεν είναι η λύση σε κάποιο πρόβλημα, αλλά θέμα τρόπου ζωής, είναι ηθικό πρόβλημα. Επομένως, το νόημα της ζωής δεν είναι προκατασκευασμένο, αλλά υπό κατασκευή, και ο καθένας μας μπορεί να το κατασκευάσει με πολύ διαφορετικούς τρόπους και συνεπώς είναι αδύνατον να το προσδιορίσουμε με γενικό τρόπο. Ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και μπορεί να διαλέξει τον δρόμο του στη ζωή και τον τρόπο που θα τον διανύσει. Η ζωή του ανθρώπου, κατά τον Καζαντζάκη, είναι μια αστραπή μέσα στο σκοτάδι, στο πριν και το μετά. Οφείλει να επωφεληθεί από τη λάμψη της. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι έχουμε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή...»

Από το νόημα: «...Το νόημα της ζωής, όπως όλα τα μεγάλα ερωτήματα, έχει μείνει χωρίς απάντηση και έτσι συνειδητοποιεί κανείς πως πρέπει να δέχεται να ζει τη ζωή του μέσα στην αμεσότητά της, όπως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι...»

Από τη Θρησκεία: «...Αν πιστεύεις ότι κατέχεις τη μια και μοναδική αλήθεια, νιώθεις την υποχρέωση να την επιβάλεις, ακόμη και με το ζόρι, για το καλό της ανθρωπότητας. Ο δογματισμός παράγει μισαλλοδοξία σε κάθε χώρο γνώσης  και αρνείται κάθε αναζήτηση της αλήθειας. Η έλλειψη ανεκτικότητας είναι προϊόν αλαζονείας...  Η λογική είναι ένας λύχνος! Ένα εργαλείο να προχωρήσουμε προς τα σκοτάδια που βαδίζουμε. Αντίθετα από το λύχνο της λογικής, η πίστη φωτίζει, συχνά όμως το φως της είναι τόσο δυνατό, ώστε τυφλώνει...».

Από το μια ματιά στη ζωή μας: «...Ο έρωτας είναι μοναδική εμπειρία, αλλά δεν είναι η αγάπη που γεννιέται από τη βαθιά φροντίδα και την ειλικρινή εξερεύνηση των συναισθημάτων μας και των συναισθημάτων του άλλου... Αντίθετα από τις δυνάμεις του έρωτα και της σεξουαλικότητας που άλλοτε είναι ενεργές και άλλοτε ανενεργές, η αγάπη παραμένει η σταθερή, αμετάβλητη δύναμη της ζωής...».

Από το περιβάλλον της οδύνης: «...Ο άνθρωποςβρίσκεται συνεχώς κάτω από συνθήκες οδύνης ή συγκινήσεων. Οι έντονες οδύνες είναι βουβές, ενώ οι συγκινήσεις προκαλούν δάκρυα που με τη σειρά τους τις συντηρούν.... Η βοήθεια στον φορέα της θλίψης είναι η μεταστροφή του βλέμματός του προς μια άλλη πραγματικότητα πιο ελέγξιμη από τον πόνο του. Τότε, επιστρατεύοντας τη γνώση και τα αποθέματα της  εσωτερικής του δύναμης, θα είναι ικανός να φιλοσοφήσει το νόημα της ύπαρξής του και να αρχίσει έναν νέο βηματισμό, έναν βηματισμό ζωής με την εμπειρία της οδύνης...».

Ο κ. Μασσαλάς  την εμπειρία της ζωής του την μεταφράζει σε συμβουλές προς τους νέους με σκοπό να αποφύγουν άσκοπες διαδρομές.  Η τελευταία του συμβουλή είναι: Στη ζωή σας μην κάνετε απλώς ό, τι μπορείτε, κάνετε καλύτερα απ’ ό,τι μπορείτε. Στους ηλικιωμένους προτείνει να πάψουν να αντιμετωπίζουν αρνητικά το καινούργιο και να προσπαθούν να το κατανοήσουν, διαφορετικά πρέπει να περιμένουν την αποξένωση.

Στο βιβλίο του κ. Μασσαλά θα βρούμε και τον εαυτό μας...

Περιεχόμενα

Προλεγόμενα-Πρόλογος-ΣΚΕΨΕΙΣ: εισαγωγή-τα συναισθήματα-το παρελθόν-για το νόημα-η θρησκεία-μια ματιά στη ζωή μας-υπάρχει πρόοδος;-υπάρχουν φόβοι;-ο δάσκαλος-οι δύσκολοι ρόλοι-το περιβάλλον της οδύνης-και τώρα... ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ-ΤΕΛΟΣ ΧΡΟΝΟΥ-ΕΠΙΛΟΓΟΣ- βιβλιογραφία.