Σύντομο κείμενο προς υποψήφιους (συν εαυτώ)

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γράφει: Άγγελος Νάτσικας

Στη συλλογική συνείδηση, η οποία βέβαια σε τεράστιο βαθμό καλλιεργείται πλέον από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται, έχει δημιουργηθεί η αίσθηση πως η εποχή που ζούμε έχει καταστεί ιδιαίτερα επικίνδυνη: από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, και την οικονομική κρίση έως την όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ πολλαπλών κοινωνικών ομάδων, είναι προφανές ότι τώρα περισσότερο από ποτέ, μια σειρά από τεράστια προβλήματα απαιτούν λύση, η οποία δε μπορεί να έρθει παρά μέσα από την κοινή προσπάθεια, και σίγουρα όχι από την απόφαση λίγων πίσω από κλειστές πόρτες.

Το αίσθημα αυτό συνεχίζει να ενισχύει την ψυχή και το σώμα μια υπαρκτής αλλά μειωμένης μάζας ευαίσθητων πολιτών, από τους οποίους ο καθένας με τα βιώματα αλλά και με την όποια παρακαταθήκη των προγόνων του ψάχνει να βρει τρόπο να διοχετεύσει την αγωνία του για το μέλλον αλλά και την θέλησή του για λύσεις. Μια τέτοια ευκαιρία παρουσιάζεται αυτόν τον καιρό μέσω των τριπλών εκλογών.

Ωστόσο, ένα από τα βασικά προβλήματα στο σύστημα με το οποίο λειτουργεί η δημοκρατία τη σημερινή εποχή είναι η μειωμένη συμμετοχή στα κοινά σε σημείο πλήρους απαξίωσης. Αυτή έχει προκύψει μετά από την παραίτηση που έχει να επιδείξει ως συναίσθημα ο πολίτης, καθώς οι εκλεγμένοι δεν έχουν καταφέρει, ίσως και δεν έχουν θελήσει ή ακόμα και δεν τους ενδιαφέρει, να ανταποκριθούν επαρκώς στο ρόλο τους και επομένως και στις προσδοκίες που είτε καλλιέργησαν οι ίδιοι προεκλογικά, είτε από μια ευρύτερη οπτική δημιουργήθηκαν στο συλλογική αίσθηση περί εκπροσώπησης κατά το πέρασμα των χρόνων

Συνεπώς, βασική υποχρέωση του εκλεγμένου αποτελεί το να εμπνεύσει ξανά τον ευρύτερο πληθυσμό, με σκοπό να αυξηθεί η συμμετοχή στα κοινά, ώστε αφενός να λαμβάνονται αποφάσεις οι οποίες θα είναι καλύτερες για περισσότερους, αλλά και αφετέρου να μην μπορεί κανείς να έχει τη δικαιολογία ότι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αλλάξει αυτά που θεωρεί ο ίδιος κακώς κείμενα!

Αποτελεί ένα από τα πιο υψηλά χρέη λοιπόν να μπορέσει κάποιος εκλεγμένος να δώσει νέα πνοή στην συμμετοχικότητα.

Βεβαίως πρέπει να διασφαλίζεται από τον ίδιο τον εκλεγμένο ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εκμεταλλεύονται αυτόν και τις ιδέες του έτσι ώστε να συμβεί να απαξιωθούν τα όνειρά του για μία καλύτερη ζωή για τον ίδιο αλλά και για την ευρύτερη κοινωνία. Θα πρέπει δηλαδή να αποδείξει πρώτα από όλα ότι μπορεί – φυσικά όχι μόνος του αλλά και με άλλους ομόδοξους – να διατηρήσει συγκεκριμένες κόκκινες γραμμές οι οποίες για παράδειγμα θα έχουν να κάνουν με τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς του μέσω της βελτίωσης της κατάστασης των πολλών και όχι των λίγων, ή ακόμα και των άλλων και όχι του εαυτού του ο οποίος θα ωφεληθεί μόνο μέσω του κοινού καλού.

Ο εκλεγμένος θα πρέπει επίσης να είναι αγωγός, δηλαδή να συνεισφέρει στην ουσιαστική και άμεση ενημέρωση του κοινού για το τι αποφασίζεται πίσω από τις κλειστές πόρτες, αλλά και στην αντίθετη πορεία της πληροφορίας από τους πολίτες προς τους διοικούντες οι οποίοι συχνά διάγουν μετά την εκλογή τους βίο απόμακρο και ελιτίστικο.

Πέραν του αγωγού πληροφορίας, θα πρέπει να αποτελεί και έναν αγωγό πράξης, δράσης, δηλαδή να βοηθά στην υλοποίηση των δράσεων έτσι όπως αυτές αποφασίζονται, αλλά και να επιστρέφει στις ομάδες των εκλεγμένων τα αποτελέσματα των έργων όπως αυτά υλοποιήθηκαν.

Για παράδειγμα, μέσω των κατάλληλων ηλεκτρονικών εργαλείων που σήμερα υφίστανται αλλά και εξελίσσονται, ο εκλεγμένος μπορεί σήμερα να ενημερώσει τους πολίτες για τα τεκταινόμενα στα διάφορα συμβούλια και επιτροπές, οι οποίες όμως πρώτα θα έχουν δεχτεί με ξεκάθαρο και σαφή τρόπο τις πληροφορίες για τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των πολιτών.

Στη συνέχεια, ο εκλεγμένος θα συντελεί στην υλοποίηση των αποφασισμένων δράσεων, ενώ στο τέλος θα άγει τα αποτελέσματα της υλοποίησης προς τους εκλεγμένους ώστε να ανατροφοδοτηθεί η διαδικασία.

Είναι πάντως σημαντικό, όλη αυτή η ροή να είναι αφιλτράριστη, ο «αγωγός» να μην παρεμβαίνει και αποκόπτει κομμάτια της, όπως μια αρτηρία που πάσχει από αρτηριοσκλήρωση δεν μεταφέρει σωστά το αίμα κρατώντας «θρόμβους», θα πρέπει δηλαδή να μην αποκόπτει «κομμάτια» είτε από την πράξη που κατευθύνεται από τον εκλεγμένο με χρήματα και έργα προς τον λαό είτε από την πληροφόρηση, καταλήγοντας να ανταλλάσσονται κουτσουρεμένα έργα και ελλιπείς πληροφορίες.

Διότι, το κίνητρο του μη αδιάφορου / άχρηστου εκλεγμένου δεν μπορεί να είναι το προσωπικό όφελος, το κίνητρο του είναι η αποδοχή, η γενικά αποδεκτή αναγνώριση της προσπάθειάς του, η ξεκάθαρη αίσθηση ότι έχει συνεισφέρει στο κοινό καλό χωρίς εκπτώσεις . Γιατί αν επιδιώξει τις υλικές απολαβές, δεν επιτελεί σε καμία περίπτωση τον ρόλο που θα έπρεπε, και φυσικά δεν έχει να περιμένει ούτε αποδοχή ούτε αναγνώριση παρά μόνο χλεύη και περιφρόνηση, δηλαδή αναμενόμενα και δικαιολογημένα κοινωνικά αντανακλαστικά, τα οποία φτάνουν να εκμηδενίζουν και να δίνουν εντελώς αρνητική χροιά στην όποια υλική απόλαυση που αποφέρουν οι διεφθαρμένες πρακτικές ενός εκλεγμένου.

Τα αντανακλαστικά αυτά μπορεί κανείς να τα ακούσει στους συλλογικούς ψίθυρους μιας πόλης, ή ακόμα και να …απολαύσει στα κοινωνικά δίκτυα όπου τα σχόλια και η κριτική είναι αμείλικτα, και δεν αφήνουν περιθώρια απαξίωσης ή κουκουλώματος, όπως συνέβαινε κατά κόρον παλαιότερα. Ο ψηφοφόρος, ανεξάρτητα από το αν ψήφισε ή όχι τον εκάστοτε σχολιαζόμενο, εφόσον ο ίδιος συμμετείχε στην εκλογική διαδικασία δικαιούται να ασκήσει κριτική με όποιο τρόπο θεωρεί αυτός πρόσφορο – πάντα βέβαια στα πλαίσια ενός πολιτισμένου επίπεδου.

Και, στ’ αλήθεια, αισθάνομαι πως το να επιτύχει ένας υποψήφιος και στη συνέχεια εκλεγμένος όσα περιμένει ο πολίτης, δεν είναι διόλου δύσκολο. Απλά όση προσπάθεια κάνει προεκλογικά, την ίδια ζέση θα πρέπει να δείξει και μετεκλογικά, αποδεικνύοντας ότι το ενδιαφέρον του δεν ήταν επίπλαστο και κάλπικο!

- Ο Άγγελος Νάτσικας είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη "Γιάννενα Νέα Εποχή" του Μωυσή Ελισάφ. Ζει και εργάζεται στα Γιάννενα. 

Είναι Πτυχιούχος Μηχανικός Πληροφορικής Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, υπάλληλος της ΔΟΥ Ιωαννίνων, με την ειδικότητα του Υπεύθυνου Πληροφοριακών Συστημάτων.

Είναι πρόεδρος του Συλλόγου Εφοριακών Ν. Ιωαννίνων για δεύτερη συνεχή θητεία και ιδρυτικό μέλος της πανελλήνιας Συνεργασίας Ανεξάρτητων Σχημάτων Εφοριακών. Εκτός από την πολιτική και τον συνδικαλισμό, προσπαθεί να ασχολείται δημιουργικά με τη μουσική, τη συγγραφή, τη φωτογραφία, τις κατασκευές με επαναχρησιμοποιούμενα υλικά.

Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.